ΖΥΓΟΣ, Ζώδια, Νέα Θάλπη

ΖΥΓΟΣ

ΖΥΓΟΣ (ανεξαρτήτως χρονιάς: 23/09–22/10)

ΖΥΓΟΣ, Ζώδια, Νέα Θάλπη
Θέλεις να δεις τον Ζυγό από κοντά; (με προσοχή, ζυγιασμένα…)

Τί κάνει ένας Ζυγός όταν γεράσει; Ζυγίζει. Λογικό δεν είναι, τί περίμενες; Στο ένα χέρι το τσιγάρο, στο άλλο χέρι το μπεγλέρι και το ζύγισμα αρχινά. Υπάρχουν αποφάσεις να παρθούν. Κοκκινιστό με ρύζι ή λεμονάτο με μακαρόνια; Μακαρόνια με τυρί ή χωρίς; Να βγει στον κήπο ή να μη βγει; Να μπει στο μπάνιο ή να μη μπει; Ιδού οι απορίες και άλλες τόσες που δεν είναι ιδού, δεν είναι εκεί κι όμως τον τριβελίζουν αενάως. Του πήρε μήνες για να βγάλει κρίση. Να πάει στη  Νέα Θάλπη ή να μείνει στο σπίτι του; Πήγε στη  Νέα Θάλπη  τελικά, οπότε γύρισε σελίδα στη ζωή του και παράλληλα, γύρισε τούμπα όλες του τις απορίες. Στη  Νέα Θάλπη  που ήρθε είναι καλά ή μήπως θα ήτανε καλύτερα να είχε παραμείνει στο σπίτι του; Φυσικά και είναι καλά. Καλύτερα είναι. Το αισθάνεται, το χαίρεται, το γλεντάει, αλλά είναι η ζυγαριά του μυαλού του που δε σταματά να παλαντζάρει. Στο δωμάτιο αυτό είναι εντάξει ή μήπως θα ήτανε καλύτερα να είχε πάει σε άλλο; Να ανοίξει την κουρτίνα ή όχι; Να φορέσει τις καρό κάλτσες ή τις μονόχρωμες; Να φορέσει τα καφέ ή τα μαύρα παπούτσια;

Ευτυχώς που το δεξί και το αριστερό καθορίζονται εφάπαξ στα υποδήματα, διότι θα σπαταλιόταν χρόνος και σ’ αυτό. Δεν έχει τελειωμό το ερωτηματικό του παραλήρημα, αρχή όμως έχει στην κοιλιά της μανούλας του. «Να βγω στους οχτώ ή στους εννιά μήνες;» «Να βγω με το κεφάλι ή με τα πόδια;». Την έριξε τη γυναίκα στην καισαρική και ησύχασε, αλλά βγήκε ένα μωρό, μα τι μωρό…

Τί μωρό είναι, ακόμα, να λες! Κούκλος, όχι αστεία. Κομψός. Γοητευτικός. Με γούστο καλό. Με αρμονία στο όλον. Με τη ρυτίδα να διαγράφει ιστορία, όχι απλώς να διαγράφεται. Λες και η φύση κάθισε κι αυτή για ώρα να ζυγίσει τι χαρακτηριστικά θα του δώσει και τελικά του διάλεξε τα πλέον εκλεκτά. Όμορφος στη φάτσα, όμορφος στο γούστο, όμορφος στα λόγια. Τον λες και μαλαγάνα (τόσο όμορφος στα λόγια…)…

Με την είσοδό του στη Νέα Θάλπη, ο Ιδιοκτήτης του έκανε απευθείας ανάθεση βρίσκοντας κι αυτός την υγειά του. «Από σήμερα, αναλαμβάνεις αυτό το ρόλο εδώ μέσα, γιατί εγώ τα έχω φτύσει», του είπε. «Από σήμερα ορίζεσαι από μένα διπλωμάτης». Χαμογέλασε ο Ζυγός, του είπε και ένα «σας ευχαριστώ για την τιμή», καθ’ ότι σκίζει από τρόπους, μα πριν βγει απ’ το γραφείο, γύρισε να πει το αυτονόητο. «Μα, διπλωμάτης είμαι έτσι κι αλλιώς, δεν με κάνατε εσείς…». Τίναξε έπειτα το κασκόλ του και μ’ απαράμιλλη αρμονία στο βηματισμό, έφυγε. Μιλάμε για στυλ. Για γούστο. Για αέρα ασύλληπτο στο πέρασμά του. Απ’ αυτόν τον αέρα να δεις πως κουνιέται τελικά η ζυγαριά και δεν βρίσκει πουθενά ισορροπία. Στα δικά του. Στων άλλων βρίσκει…

Στον κήπο βγαίνει με την ασημένια του σφυρίχτρα, για να διαιτητεύσει αυτούς που παίζουνε ποδόσφαιρο. Στο σαλόνι κατεβαίνει με την τεράστια, ξύλινη κλεψύδρα, για να διαιτητεύσει αυτούς που παίζουν σκάκι. Στο πρωτάθλημα ταβλιού αναλαμβάνει να ηρεμεί αυτούς που πλακώνονται στο πλακωτό. Ειρηνευτής. Ειρηνοποιός. Δώσε του καβγά να στον τελειώσει. Δώσε του τσακωμό να στον ηρεμήσει στο λεπτό. Δώσε του λόγο να επιχειρηματολογήσει. Προχθές δεν βγήκε άρον – άρον στο διάδρομο με τη λευκή πετσέτα; Ήταν και για να φέρει ανακωχή στις κυρίες που μαλώνανε για το που θα μπει η γλάστρα, αλλά ήταν και που δεν είχε ακόμα αποφασίσει πιο σώβρακο να βάλει. Αποφάσισε κάποια στιγμή, ντύθηκε και ξαναβγήκε σένιος. Είχε ραντεβού. Και σήμερα έχει. Η κυρία με το μεταξωτό μαντίλι και το μεσάτο ταγέρ, αυτή του έχει κάνει εξαιρετική εντύπωση και δείχνει να μπορεί να του ταιριάξει. Στο κάτω – κάτω, ξέρει να ισορροπεί σε τακούνια ψηλά, πλάι του θα δυσκολευτεί να ισορροπήσει;

Αμφιταλαντεύεται. Να δουν ελληνική ή ξένη ταινία; Να δουν το «Όσα παίρνει ο άνεμος» ή το «Καζαμπλάνκα». Στα σίγουρα θέλει να πάνε σινεμά. Στο σαλόνι κάτω, το μεγάλο. Όταν όλοι θα κοιμούνται ζυγίζοντας τη μέρα που πέρασε και τη ζωή τους που περνά μάλλον γοργά, όταν η Προϊσταμένη θα ξαγρυπνά ζυγίζοντας σιρόπια και τακτοποιώντας φάρμακα στα ράφια και βιβλιάρια υγείας στο συρτάρι, όταν το φεγγάρι θα ζυγίζει πόσος χρόνος του απομένει ως την αυγή, εκείνος θα τυλίγει το χέρι του στον ώμο της για να ταξιδέψουνε μαζί.

Και είναι αλήθεια πως ως το τέλος της ταινίας θα αναρωτιέται αν ο Μπόγκαρντ ή ο Γκέιμπλ είναι καλύτερη επιλογή, μα ούτε στιγμή δεν θα αναρωτηθεί για εκείνην. Για εκείνην είναι σίγουρος, γιατί μοσχοβολά από άρωμα, γιατί τον εμπνέει και αύριο θα ζωγραφίζει με τις ώρες στο Laptop, γιατί φορά μοδάτες ζώνες και καλαίσθητα πουκάμισα και γιατί τον ξέρει ήδη τόσο μα τόσο καλά, που θα έχει φέρει μαζί της πάλι το μικρό κεντημένο σκαμπό. Αυτό πάνω στο οποίο του αρέσει να απλώνει τα πόδια, να ξεκουράζεται και να ισορροπεί.

 

By Κωνσταντίνα Τασσοπούλου

Μοιραστείτε αυτό το άρθρο

Comments (3)

  • Ναταλία Κολλάρου Reply

    Απλά ΥΠΕΡΟΧΟ !!! Συγχαρητήρια στην γραφούσα!

    02/03/2019 at 01:17
    • Rena Reply

      Συγχαρητήρια για την υπέροχη γραφή. Σα ζυγός ταυτίστηκα λέξη προς λέξη και γέλασα με την ψυχή μου.

      28/01/2020 at 17:47
  • Ναταλία Κολλάρου Reply

    Απλά ΥΠΕΡΟΧΟ !!! Συγχαρητήρια στην γραφούσα! Γέλασα με την ψυχή μου αλλά και συγκινήθηκα πολύ!

    02/03/2019 at 01:17

Αφήστε μας το σχόλιό σας

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *