Ανθισμένες μυγδαλιές ζωγραφίσαμε…

Ανθισμένες μυγδαλιές ζωγραφίσαμε…

Για τον Χειμώνα που μας κούρασε. Για τα κλαδιά που μας πλήγωναν, ξερά τόσον καιρό. Για το ροζ, για το λευκό, για το φούξια. Για την αισιοδοξία που συμβολίζει το πιο ανυπόμονο απ’ όλα τα δέντρα. Για να στολίσουμε το ταμπλό και τις καρδιές μας. Για να θυμηθούμε εκείνο το ποίημα το παλιό του Γεώργιου Δροσίνη, που κάποια λόγια του, κάποιες λέξεις του, κάπως μας ταιριάζουν…

Ἐκoύνησε τὴν ἀνθισμένη μυγδαλιὰ 
μὲ τὰ χεράκια της
κι ἐγέμισε ἀπὸ ἄνθη ἡ πλάτη, ἡ ἀγκαλιὰ
καὶ τὰ μαλλάκια της.

Ἄχ! χιονισμένη σὰν τὴν εἶδα τὴν τρελλὴ
γλυκὰ τὴ φίλησα,
τῆς τίναξα τὰ ἄνθη ἀπ᾿ τὴν κεφαλὴ
κι ἔτσι τῆς μίλησα:

-Τρελλὴ νὰ φέρεις στὰ μαλλιά σου τὴ χιονιὰ
τὶ τόσο βιάζεσαι;
Μόνη της θὲ νὰ ῾ρθεῖ ἡ βαρυχειμωνιά,
δὲν τὸ στοχάζεσαι;

Τοῦ κάκου τότε θὰ θυμᾶσαι τὰ παλιὰ
τὰ παιχνιδάκια σου,
κοντὴ γριούλα μὲ τὰ κάτασπρα μαλλιὰ
καὶ τὰ γυαλάκια σου.

Οι καλλιτέχνες μας

Μοιραστείτε αυτό το άρθρο

Αφήστε μας το σχόλιό σας

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

To neathalpi.gr χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει τη διαδικτυακή εμπειρία σου. Εφόσον συνεχίσεις, συμφωνείς με τη χρήση των cookies από εμάς. Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφθείτε τη σελίδα Πολιτική Απορρήτου.

OK