Θυμήσου το Σεπτέμβρη…

Εμείς τον θυμηθήκαμε και τον τιμήσαμε ως του πρέπει. Ο μήνας του τέλους, ο μήνας της αρχής, ο μήνας που κάποτε ήταν έβδομος, μα η μοίρα έτσι του τα έφερε, που έχασε δύο θέσεις στη γενική κατάταξη καταλήγοντας ένατος. Ε, και; Στην πραγματική κατάταξη, μάλλον βρίσκεται πολύ μπροστά!

Σηκώσαμε το κεφάλι μας απ’ το χαρτί και τον κοιτάξαμε στα μάτια. Σηκώσαμε το χέρι μας απ’ το τραπέζι και του κόψαμε ο καθένας από ένα τσαμπί. Μια ρώγα εσύ, μια ρώγα εγώ και «εμείς οι δυο οι φίλοι που τρώμε το σταφύλι». Τα κουκούτσια στο χώμα, για κάποια του χρόνου σοδειά, μαζί με τα κοτσάνια.

Σηκώσαμε τα παντζάκια μας ως πάνω από το γόνατο και χορέψαμε για ώρα, σε ένα πατητήρι μακρινό, της φαντασίας. Κάποιες αναμνήσεις ήταν ήδη λιωμένες. Κάποιες άλλες, αναδύθηκαν για μια στιγμή, σαν οσμή φευγαλέα που την έκλεψε έπειτα ο άνεμος, η άνοια, η επόμενη στιγμή και κάπου πήγαν και την έκρυψαν.

Αναπαυθήκαμε κάτω απ’ τον ίσκιο της κληματαριάς. Τα μεσημέρια του Σεπτέμβρη, κάνουν ακόμα μπόλικη ζέστη…

Μοιραστείτε αυτό το άρθρο

Αφήστε μας το σχόλιό σας

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

To neathalpi.gr χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει τη διαδικτυακή εμπειρία σου. Εφόσον συνεχίσεις, συμφωνείς με τη χρήση των cookies από εμάς. Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφθείτε τη σελίδα Πολιτική Απορρήτου.

OK