Πάσχα Νέα Θάλπη

Τα κουλουράκια της Λαμπρής

«Πλάθω κουλουράκια» αρχίνησε να τραγουδά η κυρία Πόπη κι από κοντά η κυρία Έφη, σιγόντο με φωνή ζεστή κι ένα τραγούδι που της βγαίνει πάντα από τα κατάβαθα της ύπαρξής της. Η Σμαράγδα μοίρασε γάντια χειρουργικά για τον καθένα. Έπρεπε όλοι να προετοιμαστούμε για τη δύσκολη επέμβαση! Επέμβαση στη μνήμη. Υπάρχει κάτι δυσκολότερο;

Απλώσαμε τη ζύμη. Απλώσαμε τα χέρια. Απλώσαμε τις σκέψεις μας και ξαφνικά πήγαμε πίσω. Σε κουζίνες που σταθήκαμε ως παιδιά. Σε κουζίνες που φάγαμε τότε που ήμασταν λιγάκι πιο νέοι. Όλα ανακατεύτηκαν. Αυγά, αλεύρι, ζάχαρη, λάδι, κονιάκ. Το ζυμάρι μας δεν έγινε ακριβώς όπως το θέλαμε, αλλά τι γίνεται ακριβώς όπως το θέλουμε; Ο καθένας είχε τη δική του συνταγή και μια αλλιώτικη, δική του γνώμη. Ο κύριος Χρήστος είπε πως χρειαζόταν περισσότερο λάδι στο ζύμωμα. Ο κύριος Αργύρης έφτιαξε τα καλύτερα σχήματα και τα πιο σφιχτά. Η κυρία Ελευθερία έφτιαξε το πιο περίεργο, μοναδικό κουλούρι. Η κυρία Μιμή είχε μια μικρή αβεβαιότητα ως το τέλος κι όλο ρωτούσε: καλά τα έκανα;

Καλά τα έκανε, όπως και όλοι, καλά τα κάνανε. Τα κουλούρια μας πήγαν για ψήσιμο λουσμένα με επιβεβαίωση και με κρόκους φρέσκων αυγών. Ολόλαμπρα. Κουλουράκια της Λαμπρής δεν είναι εξάλλου;

By Κωνσταντίνα Τασσοπούλου

Μοιραστείτε αυτό το άρθρο

Αφήστε μας το σχόλιό σας

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

To neathalpi.gr χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει τη διαδικτυακή εμπειρία σου. Εφόσον συνεχίσεις, συμφωνείς με τη χρήση των cookies από εμάς. Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφθείτε τη σελίδα Πολιτική Απορρήτου.

OK