Στρατιωτάκια ακούνητα, αμίλητα, αγέλαστα

Στρατιωτάκια ακούνητα, αμίλητα, αγέλαστα

Στρατιωτάκια ακούνητα, αμίλητα, αγέλαστα

Παρόλο που η κλωστή από τη ροζ ζακέτα ξηλώθηκε κι επιμένει να της γαργαλά τον καρπό, εκείνη δε θα ξυστεί και παρόλο που μπροστά της βλέπει ένα πιάνο βαρύ να κυνηγά τον Χοντρό και τον Λιγνό κουτρουβαλώντας στις σκάλες, εκείνη δε θα γελάσει, διότι είναι ξεκάθαροι οι κανόνες του παιχνιδιού. Πρέπει να παραμείνει ακούνητη, αμίλητη κι αγέλαστη, σαν στρατιωτάκι σοβαρό σε προσοχή!

Ο διπλανός της βέβαια μιλάει συνεχώς με λόγια αλαμπουρνέζικα κι η διπλανή της δε σταματά να κάνει αστείες γκριμάτσες που κάνουν κι εκείνη να θέλει να ξελιγωθεί στα γέλια και τελικά να το χάσει το παιχνίδι, σαν τότε που ήτανε μικρή. Μόνο που τώρα είναι μεγάλη. Κι ανήμπορη. Τόσο, που κερδίζει αναγκαστικά, αφού μήτε να ξυστεί μονάχη της μπορεί, μήτε να γελάσει, μήτε να μιλήσει, μήτε να κουνήσει το κεφάλι, το πόδι ή το χέρι. Μονάχα τα βλέφαρα να κουνήσει μπορεί, αφήνοντας να μουλιάζουν τα μάτια της κάθε φορά που βλέπει κωμωδίες, όπως τώρα καλή ώρα. Όπως κάθε μέρα τέτοια καλή ώρα, που η οθόνη του γηροκομείου παίζει έργο ασπρόμαυρο, παλιό, της εποχής της, κι εκείνη το παρακολουθεί σαν στρατιωτάκι σοβαρό σε καθιστή προσοχή…

by Konstantina Tassopoulou

Τα ακούνητα στρατιωτάκια της Κωνσταντίνας Τασσοπούλου φιλοξενούνται στο Λογοτεχνικό Ημερολόγιο 2019 που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Κόκκινη Κλωστή Δεμένη, γεμάτο ιστορίες παλιών παιχνιδιών, γραμμένες από συγγραφείς της Γυναικείας Λογοτεχνικής Συντροφιάς.

 

Μοιραστείτε αυτό το άρθρο

Αφήστε μας το σχόλιό σας

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

To neathalpi.gr χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει τη διαδικτυακή εμπειρία σου. Εφόσον συνεχίσεις, συμφωνείς με τη χρήση των cookies από εμάς. Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφθείτε τη σελίδα Πολιτική Απορρήτου.

OK