Οι φάροι μας

Φάρος για τον Ντίνο, έγιναν ξαφνικά τα χρώματα με τα οποία ξεκίνησα να ζωγραφίζω. To κόκκινο, το ροζ και το κεραμιδί.

Έφυγα βιαστικά για να μιλήσω στο τηλέφωνο κι όταν γύρισα, τα βρήκα στοιχισμένα επάνω στο μισοτελειωμένο μου έργο.

Φάρος το χρώμα. Φάρος, σ’ ένα μυαλό που θαλασσοδέρνεται για χρόνια.

Ο Ντίνος μπόρεσε να βρει κατά που πέφτει η στεριά, όταν έβαλε σε τάξη τις παρόμοιες αποχρώσεις. Ύστερα πάλι την έχασε…

Φάρος για την Ηλέκτρα είναι ο Ντίνος.

Φάρος για τον Πέτρο είναι το τηλεφώνημα της αδερφής του.

Φάρος για το Μάνο είναι το κερασμένο, επιπλέον τσιγάρο.

Φάρος για το γιατρό είναι το γέλιο της κορούλας του.

Φάρος για μένα είναι το γράψιμο.

Φάρος για τη Βλασία είναι το να στολίζουμε παρέα το ταμπλό της Νέας Θάλπης.

Φάρος για τη Μαιρούλα είναι το να ζωγραφίζουμε μαζί.

Φάρος για την Κατερίνα είναι η ζωγραφική, αυτή καθ’ αυτή.

Φάρος για τη Ζωή είναι η παλιά φωτογραφία που όλη μέρα ιδρώνει στο χέρι της.

Φάρος για τη Μαρία είναι η Κέρκυρα των παιδικών της χρόνων.

Φάρος για την άλλη Μαρία είναι η κόρη της.

Φάρος για την τρίτη Μαρία είναι το μπεγλέρι που αγαπά να παιχνιδίζει στα δάχτυλα.

Φάρος για τον καθένα είναι αυτό που απλώνει λίγο φως στη σκοτεινιά του μυαλού του, περιοδικά ή στιγμιαία. Αυτό που τον γλιτώνει από το τσάκισμα στα βράχια.

Εμείς τους φάρους μας τους ζωγραφίσαμε. Εσύ, τον φάρο της ζωής σου, θα μπορούσες να τον ζωγραφίσεις; Θα μπορούσες, έστω, απλώς να τον βρεις;

Μοιραστείτε αυτό το άρθρο

Αφήστε μας το σχόλιό σας

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

To neathalpi.gr χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει τη διαδικτυακή εμπειρία σου. Εφόσον συνεχίσεις, συμφωνείς με τη χρήση των cookies από εμάς. Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφθείτε τη σελίδα Πολιτική Απορρήτου.

OK