Γιώργος Γ. Παπανδρέου

Καλό Ταξίδι κύριε Παπανδρέου

Γιώργος Γ. Παπανδρέου

Στη Νέα Θάλπη συνηθίζουμε να ξεκινάμε την ημέρα μας με μια συζήτηση στο σαλόνι. Τι μέρα είναι, ποιος γιορτάζει και τι συνέβη σαν σήμερα. Σαν σήμερα ποιος γεννήθηκε; Σαν σήμερα ποιος πέθανε; Σαν σήμερα ποιος πόλεμος έπαψε και ποια σπουδαία συμφωνία υπεγράφη; Μέχρι πρότινος, μέχρι τις πρώτες μέρες του Αυγούστου, κάθε φορά που ο «κύριος Παπανδρέου» κατέβαινε στο σαλόνι, η συζήτηση αυτή έπαιρνε ιδιαίτερη τροπή, αφού κάθε γεγονός που αναφέραμε, καθετί που διαβάζαμε αντιμετωπίζοντάς το ως μακρινή ιστορία, ζωντάνευε άξαφνα μπροστά μας, μέσω μιας φράσης μικρής που ακουγόταν απ’ το στόμα του: ήμουν εκεί!

Ο Γεώργιος Γ. Παπανδρέου, ετεροθαλής αδερφός του Ανδρέα Παπανδρέου, γιος του Γέρου της Δημοκρατίας και της ηθοποιού Κυβέλης, είχε προλάβει να βρεθεί παντού, πριν διαβεί την είσοδο της Νέας Θάλπης, προκειμένου να ζήσει εδώ τα τελευταία έξι χρόνια της ζωής του. Είχε ζήσει γεγονότα και ανθρώπους που άλλοι απλώς τα ξεφυλλίσανε σε έντυπα της εποχής. Ήταν ο ίδιος μια ολόκληρη εποχή! Μια εποχή που με τις αφηγήσεις του, ξαναζούσε και για εμάς. Του άρεσε πολύ να διηγείται!

Έτσι με την Μελίνα τότε στη Γαλλία…

Έτσι ο Κωνσταντάρας…

Έτσι η Βλαχοπούλου…

Έτσι ο Βενιζέλος…

Έτσι ο πατέρας μου, έτσι η μάνα μου, έτσι εγώ…

Του άρεσε να θυμάται φωναχτά. Τα μεγάλα ή μικρά γεγονότα της ιστορίας, τον Εμφύλιο, τις αλλαγές Κυβερνήσεων, την Αλλαγή, τις αλλαγές της ζωής, τους celebrity του τότε, τη δική του ιστορία. Γιατί, δεν ήταν μήπως κι αυτός ένας αιώνιος celebrity;

Του άρεσε να ενημερώνεται διαρκώς. Στα βιβλία του έβρισκε κανείς από λογοτεχνία και ποίηση μέχρι Βουδισμό και Κοράνι. Στα βιβλία του μπορούσες να πετύχεις παράδεισο, κόλαση και κάποιον Άγιο της Ορθοδοξίας. Φύλαγε περιοδικά με ζωές μεγάλων πολιτικών, αλλά και ζωές άγριων ζώων. Παραδίπλα τους κράταγε και κάποια λεξικά ερμηνείας. Αμφότερων ίσως…

Αγαπούσε το διάβασμα. Του άρεσε να διαβάζει, αλλά και να του διαβάζουν. Μας ζητούσε να του διαβάζουμε αποσπάσματα από το βιβλίο που είχε γράψει ο ίδιος και κυρίως, ξανά και ξανά, το σημείο της αναφοράς στην απόπειρα αυτοκτονίας του!

Του άρεσε να ενημερώνεται και να παρακολουθεί τις εξελίξεις. Του άρεσε να συμμετέχει. Ψήφισε στο Δημοψήφισμα και στις εκλογές του 2015, ενώ αγαπούσε την τεχνολογία και ενδιαφερόταν να μάθει τα καινούργια κινητά και τα tablet. Παράλληλα, παρέμενε ένας ρομαντικός ιππότης παλαιών ετών, ο οποίος μιλούσε πάντα στον πληθυντικό και έβλεπε τις νοσηλεύτριες ως Μούσες κι όχι σαν γυναίκες καθημερινές.

Περισσότερο απ’ όλα, αγαπούσε τα ταξίδια. Γύρισε τον κόσμο, κυριολεκτικά. Και όταν άραξε, πάλι δεν σταμάτησε να ταξιδεύει, απλώς το έκανε μέσα στο δωμάτιο. Στον απέναντι τοίχο από το κρεβάτι του είχε κρεμασμένο έναν μεγάλο άτλαντα, με δεκάδες πινέζες να στριμώχνονται ή να απλώνονται, σε κάθε σημείο της γης που είχε πάει. Έτσι, με μια τοσοδούλα πινέζα, ταξίδευε ξανά.

Γιώργος Γ. Παπανδρέου

Το τελευταίο του ταξίδι ήταν εύκολο και ευλογημένο – δώρο της ζωής προς έναν άνθρωπο ταξιδιάρη και αγνό. Η καρδιά του που χτυπούσε πάντα παθιασμένα και έντονα, απλώς σταμάτησε, δίχως ο ίδιος να βιώσει πόνο και ταλαιπωρία. Εν ηρεμία.

Όλοι εμείς από την τελευταία του παρέα, θα τον θυμόμαστε με αγάπη πάντα, μα λίγο παραπάνω κάτι μέρες σαν την 6η Αυγούστου, που στο ξεκίνημά τους θα πιάνουμε να συζητάμε για τα πρόσωπα της ιστορίας που πέθαναν σαν σήμερα.

Γεώργιος Γ. Παπανδρέου: 26/06/1928 – 06/08/2020

Μοιραστείτε αυτό το άρθρο

Αφήστε μας το σχόλιό σας

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

To neathalpi.gr χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει τη διαδικτυακή εμπειρία σου. Εφόσον συνεχίσεις, συμφωνείς με τη χρήση των cookies από εμάς. Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφθείτε τη σελίδα Πολιτική Απορρήτου.

OK