H Αρχαία Αίγυπτος, η Νέα Θάλπη και ο διαχρονικός Μωυσής!

H Αρχαία Αίγυπτος, η Νέα Θάλπη και ο διαχρονικός Μωυσής!

Ένα πολύ μακρινό και πολύ ιδιαίτερο ταξίδι πραγματοποίησαν οι φιλοξενούμενοι στη Νέα Θάλπη. Ένα ταξίδι στην Αρχαία Αίγυπτο. Ένα ταξίδι στο χρόνο και στο χώρο. Κυρίως, ένα ταξίδι στη μνήμη. Πόσα από τα πράγματα που διδάχτηκαν κάποτε στο σχολείο, έχουν και σήμερα συντηρηθεί ως γνώση;

Η Κλεοπάτρα, ο Φαραώ, η Νεφερτίτη, ήταν από τα πρόσωπα σύμβολα της Αρχαίας Αιγύπτου που θυμηθήκανε όλοι. Το ίδιο συνέβη και με τις μούμιες και τις πυραμίδες που είναι άρρηκτα δεμένες με την Αρχαία Αίγυπτο. Και ο κροκόδειλος, ως φιγούρα, κάτι είπε σε όλους, σχετικό. Αυτό το μωρό όμως, που πλέει μονάχο του σε ένα ποτάμι, μέσα σ’ ένα καλάθι; Αυτό το μωρό που το βρίσκει η γυναίκα με τα «κάπως αρχαία ρούχα»; Αυτό το μωρό, ποιο είναι;

Το όνομα του Μωυσή δεν ήρθε αμέσως στα χείλη της γυναικείας παρέας. Το περιπλανώμενο καλάθι, τους έλεγε κάτι ως ιστορία, μα το όνομα του ήρωα δεν έφτανε ως το στόμα. Είχε παντελώς ξεχαστεί ή απλώς κάτι άλλο το σκέπασε;

Μπορεί το όνομα του μικρού Μωυσή να μην κατάφερε καμιά κυρία από μόνη της να το θυμηθεί, την ανάγκη προστασίας του όμως, την αισθάνθηκαν όλες. Την ανάγκη να προστατέψουν το αβοήθητο μωρό, την ένιωσαν και την εξωτερίκευσαν. Έντονα, αυθόρμητα, φυσικά. Ένα μωρό χρειαζόταν αγάπη. Ποια θα του την έδινε;

Στήθηκε καβγάς. Καβγάς κανονικός, όχι πλάκα. Όχι εσύ, εγώ. Γιατί εσύ; Γιατί, όχι εγώ;

  - Έχω για όλες σας, έλεγα. Υπάρχει για όλες σας από ένα μωρό, μην τσακώνεστε.

Βρέθηκε λύση και συμβιβαστήκαμε. Συνεταιριστήκαμε όλες προς όφελος του μωρού. Καθίσαμε παρέα, μονοιασμένες - η καθεμιά με μια ζωγραφιά του βρέφους μπροστά της, να της βάζει χρώμα. Ο χρόνος τότε κύλησε, σαν το καλάθι με το μωρό στον Νείλο. Κύλησαν μέσα μου ξανά και τα γνωστά, μα πάντα σπουδαία συμπεράσματα.

Ο άνθρωπος είναι πρωτίστως καρδιά και κατόπιν μυαλό και αυτό γίνεται ολοφάνερο, με το που κάνει την εμφάνισή της η άνοια. Η άνοια που έρχεται να κοιμίσει τη γνώση και να αφυπνίσει το συναίσθημα. Να το φέρει στο φως και να το δραστηριοποιήσει, ίσως εντονότερα από πριν. Να το αφήσει να εκφραστεί αβίαστα, δίχως δεύτερες σκέψεις, δίχως κρίση, δίχως τα «πρέπει» της ευγένειας και τα εμπόδια του καθωσπρεπισμού, δίχως φίλτρα. Έντονα, παθιασμένα και ορμητικά, σαν καβγάς τρικούβερτος για ένα ψεύτικο, χάρτινο μωρό…

Μοιραστείτε αυτό το άρθρο

Αφήστε μας το σχόλιό σας

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

To neathalpi.gr χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει τη διαδικτυακή εμπειρία σου. Εφόσον συνεχίσεις, συμφωνείς με τη χρήση των cookies από εμάς. Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφθείτε τη σελίδα Πολιτική Απορρήτου.

OK