Εργατική Πρωτομαγιά

Ήταν εργατική η Πρωτομαγιά μας. Αλήθεια. Εργαστήκαμε όλοι. Ανεξαιρέτως…

Πρωί – πρωί, κατέφθασαν στο σαλόνι μας ένα σωρό μπουκέτα με λουλούδια. Ανθισμένες αγκαλιές. Γαρύφαλλα μικρά, πολλών χρωμάτων. Αγριολούλουδα μοβ, κίτρινα, σομόν, λευκά. Τα ανοίξαμε, τα μετρήσαμε, τα παρατηρήσαμε και λάβαμε τις αποφάσεις μας. Ποιο στεφάνι θα φτιάξεις εσύ και ποιο εγώ; Αυτό εσύ, αυτό εγώ, αλλά κοίτα, θα χρειαστεί να το κάνουμε μαζί. Το στεφάνι χρειάζεται συνεργασία, αυτό καταλάβαμε. Άλλος να κρατά, άλλος να δένει, άλλος να κόβει το σπάγκο, άλλος να παρακολουθεί από μακριά την πορεία και να δίνει συμβουλές. Το στεφάνι θέλει και ένα σκόρδο, μάθαμε, πλεγμένο ανάμεσα στα άνθη, γιατί καμιά φορά, αυτός που παρακολουθεί από μακριά μπορεί και να ματιάσει…

Και σκόρδο για τη βασκανία βάλαμε, και ένα σωρό στεφάνια πλέξαμε, και την άνοιξη κρεμάσαμε επάνω από την πόρτα μας, με κλωστούλες μοβ να χορεύουν στο ρυθμό του ανοιξιάτικου αέρα. Ο Μάιος μας έφτασε και τον προϋπαντήσαμε όπως του έπρεπε!

By Κωνσταντίνα Τασσοπούλου

Αφήστε μας το σχόλιό σας

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *