ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΟ ΛΕΥΚΟ βουτήξαμε στο άσπρο!

Για να δούμε άσπρη μέρα. Για να καθαρίσουμε τη διάθεσή μας, λίγο πριν φορέσουμε επάνω μας το νέο μήνα. Για να ακονίσουμε το νου μας. Για να σκεφτούμε. Γι αυτό το κάναμε. Πόσο λευκό υπάρχει τριγύρω μας και πού;

Λευκό είναι το σύννεφο, όταν δεν είναι γκρίζο. Λευκό είναι το αλάτι. Το γάλα. Το γιαούρτι. Λευκή είναι η σαντιγί. Λευκοί και οι αφροί από το κύμα ή από το σιντριβάνι που έχουμε στον κήπο. Λευκό το χιόνι. Λευκός και ο χιονάνθρωπος. Λευκά τα δόντια μας, όταν χαμογελάνε – όταν δεν χαμογελάνε σκουραίνουν…

Συζητώντας ο ένας με τον άλλον, θυμηθήκαμε πολλά λευκά. Η συζήτηση αυτή αποτέλεσε μια εξαιρετική Άσκηση Μνήμης που είναι ικανή να βοηθήσει, τόσο τα άτομα που πάσχουν από άνοια, όσο και κάθε ηλικιωμένο.

Και εκείνο το κυκλαδίτικο εκκλησάκι, λευκό δεν ήταν; Λευκό ήταν κι ήταν κι όμορφο! Πιάσαμε λοιπόν το πινέλο, πήραμε και τη λευκή μπογιά και το ζωγραφίσαμε. Μαζί και όσα άλλα λευκά θυμηθήκαμε. Βλέπεις το μυαλό μας, όσο κουρασμένο και αν δείχνει, έχει μνήμες, συνειρμούς και αποχρώσεις. Μόνο λευκό δεν είναι…

Αφήστε μας το σχόλιό σας

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *