ΑΙΓΟΚΕΡΩΣ, Ζώδια, Νέα Θάλπη

ΑΙΓΟΚΕΡΩΣ

ΑΙΓΟΚΕΡΩΣ (ανεξαρτήτως χρονιάς: 22/12–19/01)

ΑΙΓΟΚΕΡΩΣ, Ζώδια, Νέα Θάλπη
Θέλεις να δεις τον Αιγόκερω από κοντά; (με προσοχή, έχει κέρατα…)

Τί κάνει ένας Αιγόκερως όταν γεράσει; Σας οργανώνει. Τί άλλο του μένει να κάνει, σάμπως πρόλαβε να σας οργανώσει όσο ήτανε νέος;  Όχι βέβαια, πως να προλάβει τέτοιοι που είστε! Εκείνος δε φταίει. Εκείνος είναι χρόνια που χτυπιέται μέχρι που του στρίψανε τα κέρατα πως, η ζωή είναι πράγμα σοβαρό, σαν την καριέρα ας πούμε, άρα χρειάζεται manager. Xρειάζεται στρατηγό. Ηγέτη στο τιμόνι. Ποιόν ηγέτη; Άκου, ποιόν ηγέτη… Αυτόν ντε, τον Αιγόκερω.

Ευτυχώς κάποιοι αντιλαμβάνονται σωστά τα πράγματα κι ήρθαν και τον τοποθέτησαν σε αυτή τη Νέα Θάλπη. Σου λέει είναι μια σούπερ Μονάδα Φροντίδας Ηλικιωμένων και τον έβαλαν υπεύθυνο. Δεν του το δήλωσαν βέβαια, καθαρά, αλλά το κατάλαβε μόνος του. Εμ τι, αστεία λέμε; Αν όχι για υπεύθυνο, για τι άλλο θα τον είχαν εκεί; Για να επιβλέπει και να έχει το νου του. Μην κοιτάς την άνοια που τον φλερτάρει, τον νου του θα τον έχει. Πρέπει να τον έχει, αφού δεν τον έχουν οι υπόλοιποι

Ο Αιγόκερως πρέπει να καθοδηγεί σωστά τη νοσηλεύτρια και να την ορμηνεύει. Πως ακριβώς θα σηκώσει τον παππού στο απέναντι κρεβάτι, ξέρει; Δεν ξέρει, κατάλαβες; Παρά την τετραετή της φοίτηση και τα εξάμηνα σεμινάρια που έκανε πέρυσι, δεν ξέρει. Είναι εκείνος που πρέπει να της πει πως την κάνουν την ένεση, είναι εκείνος που πρέπει να της πει πως τον μετρούν τον πυρετό, είναι εκείνος που πρέπει να της πει με πιο χέρι ταΐζουν τον ανήμπορο και είναι εκείνη που πρέπει να του πει εδώ και καιρό πολλά, αλλά είναι που σέβεται η κοπέλα και από την άλλη δεν θέλει και να  χάσει τη δουλειά της, αλλιώς…

Ο Αιγόκερως διακατέχεται από μεγάλη σοβαρότητα και στα μη μεγάλα. Και στα μη σοβαρά. Έπαιξε τάβλι χθες με έναν κύριο από το μέσα σαλόνι και δεν ακούστηκε κιχ. Μήτε ζαράκι να ξεφεύγει στο πάτωμα, μήτε πούλι εκτός ελέγχου να χτυπιέται. Ησυχία, υπευθυνότητα και με το που άνοιγε την πόρτα ο αντίπαλος, αντί να πάει να του την πιάσει, να του δίνει μαθήματα πως πρέπει να την κλείσει. Μόνο που δεν τον αφήσανε να το χαρεί όλο αυτό, γιατί κάποιος ανεύθυνος πήγε και άνοιξε την άλλη πόρτα, της εισόδου και την άφησε και ανοιχτή, οπότε έπρεπε να σηκωθεί, να την κλείσει σωστά, να βάλει το σύρτη, να εξηγήσει στους παρευρισκόμενους πόσο μεγάλο κακό μπορούν να προκαλέσουν στην υγεία τα ρεύματα και έπειτα, να ζητήσει ακρόαση από τον Ιδιοκτήτη, να τον δει προσωπικά στο γραφείο του και να του παραθέσει επιχειρήματα και σκέψεις οργανωτικές που θα βελτιώσουν τη δομή της Μονάδας και τελικά θα αποτρέψουν τέτοια περιστατικά από το να συμβούν. Δεν αναρωτήθηκε γιατί ο αντίπαλός του είχε λακίσει όταν επέστρεψε. Καθόλου. Άρπαξε ένα sudoku και ασχολήθηκε μέχρι που τον πήρε ο ύπνος. Τουλάχιστον, έβαλε τους αριθμούς σε σειρά, αφού όλοι οι άλλοι οι ανόητοι δεν θέλουνε να μπουν...

Ο Αιγόκερως είναι μέρες τώρα που δεν είναι στα καλύτερά του, γιατί συνέβησαν πράγματα μη υπολογισμένα και ενέργειες εκτός του οργανογράμματος ζωής που είχε σχεδιάσει. Αρχικώς, χωρίς να καταλάβει πως, συμπάθησε σε βαθμό μη μετρήσιμο την καινούργια κυρία με το καρέ μαλλί που κατεβαίνει κάθε πρωί κοτσονάτη και με τον φορητό της υπολογιστή ανά χείρας για να κάνει δουλειά στο αίθριο. Δουλειά κανονική. Με νούμερα, σύνεση, αποτελέσματα και μπλε στυλό parker. Προφασίστηκε βλάβη στον δικό του υπολογιστή για να πιάσει μαζί της κουβέντα, αλλά η κουβέντα είναι μήνες που κινείται σε αυστηρώς τεχνικά, επαγγελματικά και αριθμητικά πλαίσια, σαν άχαρο excel που του προσθέτεις κάθε μέρα στήλες και γραμμές, μα όσο να πεις, power point δε γίνεται. Βλέπεις, είναι και η κυρία Αιγόκερως…

Καπάκι ακριβώς του συνέβη κάτι απείρως δυσκολότερο. Έφυγε ο φίλος του. Ο άνθρωπος που κοιμόντουσαν μαζί τους τελευταίους οχτώ μήνες, ο άνθρωπος που του έλεγε πριν από όλους «καλημέρα», ο άνθρωπος που τον άκουγε χωρίς να του γκρινιάζει, όσο και αν τον έπρηζε. Έφυγε ο φίλος του και ενώ αυτό συνέβη απολύτως σύμφωνα με το προκαθορισμένο πλάνο, δυο μήνες αφότου έκλεισε και τα 97, ενώ γνώριζε απ’ άκρη σ’ άκρη να το εξηγήσει και να το αντιμετωπίσει συνετά και με γνώμονα τη λογική, δεν το καταφέρνει τελικά και κάτι βράδια που πέφτει στο κρεβάτι, σκεπάζεται ως απάνω με την κουβέρτα και κλαίει. Κλαίει επειδή του λείπει και του λείπει επειδή τον αγαπούσε. Ναι, ρε, ξέρει ν’ αγαπάει και ο Αιγόκερως! Από τα νιάτα του ήξερε κι ήταν γεμάτος συναισθήματα βαθιά, απλώς οργάνωνε πολύ προσεχτικά την επιφάνεια, ώστε να μην αναγκαστεί να το δείξει.

By Κωνσταντίνα Τασσοπούλου

Μοιραστείτε αυτό το άρθρο

Αφήστε μας το σχόλιό σας

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *